دار المجانین = مهدی ده نمکی

به می بر بند راه عقل را از خانقاه دل، که این دارالجنون هرگز نباشد جای عاقلها

منو بشناس

شبی یاد جنون آباد کردم
علی موسی الرضا را یاد کردم
میان بی کسی های شبانه
هوای صحن گوهر شاد کردم
اینجا دارالمجانین است و مپندارید که مکان مجانین ، خیر اینجا متعلق به مجنونی است که استادش او را دارالمجانین خطاب مینماید و این جنون از کجاست ؟! الله اعلم . و راز های دل را سر بر مهر باید داشت تا صبح دولت یار .
هر که هر چه خواهد بگوید اما خواهم نوشت و خواهم ماند .
یاعلی
مهدی ده نمکی

رجعت

به نام صبور ترین یاور صابرین

آرمانخواهی انسان مستلزم صبر بر رنجهاست

پس برادر خوبم ٬ برای جانبازی در راه آرمانها یاد بگیر که در این سیاره رنج صبورترین انسانها باشی

برگشتم . ممکنه هر کسی چیزی بگه . شاید بگید فقط حرف میزنه و عمل نمیکنه . اما بدونید اگه برگشتم فقط به خاطر اونهایی بود که خوشحال از رفتنم بودند . واسه اونهایی بود که چشم ندارن ببینن ماها مینویسیم . نه تنها به خود ما حساسیت دارن بلکه به نوشته های ما بیشتر حساسن . حالا بگذریم . ابتدا از دوستان عذر خواهی میکنم که یه تصمیم نامعقول گرفتم . و در انتها طلب دعای خیر دارم از همه اونایی که دلشون دریاییه .

یاعلی

مهدی ...........................

+ زده بود به سرمهدی ده نمکی در چهارشنبه 17 بهمن1386 و ساعت |