جمعه شب تنهایی

یا حق

چند وقته دلم خیلی گرفته ‌. از صبح تا شب همه غم عالم رو دلم سنگینی میکنه . دیشب تو مسجد جامع محمودیه یه مراسمی برگزار شده بود که ما هم دعوت شدیم . مراسم به چند مناسبت بود : اول ایام شهادت حضرت زهرا ( س ) و فاطمیه دوم اهانت به ساحت حرمین امامین عسکرین سوم بزگداشت شهدای گمنام تازه تدفین شده در کهف الشهدای ولنجک و چهارم رحلت آیت الله فاضل لنکرانی .

یه کمی به فکر فرو رفتم و به این نتیجه رسیدم که اگه تو این مدت دلم اینقدر نمیگرفت باید به همه چیزم شک میکردم . شاید دل هیچ کس تو این عالم به اندازه امام زمان ( عج ) نگرفته باشه . توی ایام فاطمیه که آقا داغدار غم مادرش بود یه عده نامرد بی همه چیز به حرم بابای غریبش برای دومیت بار اهانت کردن . تو همین ایام یکی از علمای اسلام رحلت کرد و ....

و مگر نه اینکه ما شیعه ها به فرموده امام صادق ( ع ) باید تو غم آل الله غمگین و توی شادی اونها شاد باشیم . تازه خوشنود شدم از اینکه لااقت توی این ایام که دل صاحبمون غمگینه من هم به این واسطه از غم اون غمگینم . به امید خدا وعده ظهور نزدیکه . آقا میآد و ما که مدعی این عشق هستیم دلمون شاد میشه . انشا الله به همین زودی وعده انتقام محقق میشه .

به امید اون روز همه با هم یک صدا فریاد میزنیم :

«اللهم عجل لولیک الفرج »