بسمه تعالی
استاد ما دیشب با بچه ای ۱۰ روزه در بغل این مطلب را بر من ارسال نموده که جای بسی تقدیر دارد .
پانزدهم ماه شعبان
هر سال ماه ها از پس یکدیگر می آیند و می روند و مناسبت های مختلف بر ما می گذرند و ما به همۀ آن ها فکر می کنیم و استفادۀ لازم را از آن ها می بریم. امروز روز نیمۀ شعبان است. روز میلاد موعود. خوب الحمدلله هنوز در بعضی جاها اسم امام زمان روحی فداه به گوش می رسد. اما چقدر به منویات ایشان توجه می شود و خود را آمادۀ حضور و ظهور ایشان می نماییم؛ بماند. اما امروز یک روز دیگر هم هست. روز جهانی مستضعفین. من به واقع هنوز معنای دقیق این مناسبت را نفهمیده ام. این روز متعلق به مستضعفین فی الارض است؟ یعنی افرادی که از مکنت و مال و منال در حد ناچیز برخوردارند؟ اگر این طور است این روز این افراد باید جشن بگیرند و شادی کنند مانند روز پاسدار یا باید رژه بروند مثل روز ارتش یا باید در مورد آن ها صحبت کرد مثل روز وحدت حوزه و دانشگاه یا باید در موردشان برنامه ساخت و در رادیو و تلویزیون پخش کرد مانند روز پزشک یا باید به فکرشان بود مانند روز بیماری های خاص . . . یا باید آن ها را جمع کرد و در دریا غرق کرد تا از شرشان خلاص شد؟ این سؤال ما بماند تا با ظهور امام زمانمان روحی فداه انشاءالله به نتیجه ای برسیم. البته این نکته هم ناگفته نماند که شاید این روز متعلق به مستضعفین فی السماء است که از مال و دارایی دنیا چیزی کم ندارند ولی در آسمان شپش در جیبشان قاب می اندازد. برخی از این ها اتفاقا خیلی هم برای جشن تولد امام زمان ما روحی فداه خرج می کنند. حتی شاید بیشتر از جشن تولد بچه شان! بگذریم. ماه شعبان هم به نیمه رسید. به ماه مهمانی خدا نزدیک تر می شویم. من که آمادگی لازم را برای ورود به مهمانخانۀ خدا کسب نکرده ام. شما چطور؟نظر شما چیه ؟!!!!!!!
+ زده بود به سرمهدی ده نمکی در چهارشنبه 7 شهریور1386 و ساعت
|