باسمه تعالی
سلام بر تمامی دوستان ٬ منتقدین ٬ مشفقین و ......
از بیابان نشینی که برگشتم مقاله استاد را دیدم . در طبق اخلاص تقدیم به عاشقان قرآن :
رمضان، بهار قرآن
فرمودند برای هر چیزی بهاری است و بهار قرآن ماه مبارک رمضان است. از طرفی امام صادق علیه آلاف االتهیه و الثنا فرمودند یکی از چیزهایی که به خداوند متعال شکایت می کند قرآنی است که روی آن گرد و غبار نشسته است «. . . و مصحف معلق قد وقع علیه غبار لا یقرأ فیه» . پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم نیز در قرآن به خداوند متعال شکایت می کنند و بیان خداوند متعال در آیۀ 30 از سورۀ مبارکۀ فرقان این است « و قال الرسول یا رب ان قومی اتخذوا هذا القرآن مهجورا»که مردم قرآن را مورد بی مهری قرار داده اند. در مجمع البحرین جلد 3 صفحه 514 مهجور به متروکی که به آن گوش داده نمی شود ترجمه شده است. یعنی مردم این قرآن را ترک کرده اند و به آن گوش نمی دهند و مسلما نتیجۀ گوش ندادن، ندانستن و نتیجۀ ندانستن، عمل نکردن است. استاد ما در پاسخ به این مطلب که مردم وقت ندارند و گرفتاری های روزمره مجال رسیدگی به کارهای دیگر را نمی دهد می فرمودند همین مردم چطور می توانند برای خرید از بعضی فروشگاه ها علی الخصوص مواد غذایی از آن طرف شهر به طرف دیگر شهر بروند و مدت ها هم در صف بایستند اما نمی توانند از عالم محل خود سؤال کنند و کاستی های دینی خود را برطرف سازند؟ بگذریم. برای آن که قرآن نزد ما مهجور نباشد قصد بر آن است تا در هر روز از ماه مبارک رمضان به قید حیات و توفیق یک آیه از جزئی که در آن روز معمولا قرائت می شود انتخاب شود و به توضیح مختصر و مطابق با زمان آن با عنایت به تفاسیر موجود پرداخته شود. انشاءالله. امید آن دارم که اول خودم بعد اگر کسی حوصلۀ خواندن این مطالب را داشت و خواند، بهره مند شویم.