روز ششم ماه مبارک

باسمه تعالی

رمضان، بهار قرآن

روز ششم ماه مبارک رمضان- جزء ششم قرآن کریم

سوره مبارکه مائده آیه شریفه 65

    ولو ان اهل الکتاب امنوا و اتقوا لکفرنا عنهم سیئاتهم و لأدخلانهم جنات النعیم. از آن جاییکه دستور بر این است که بین خوف و رجا باشیم، امروز یک آیۀ رجایی انتخاب کرده ام. در سیاق آیات قبل و بعد از این آیه همانطور که ملاحظه می شود مانند بسیاری از آیات قرآن طرف حساب قوم بنی اسراییل اند. اما همانطور که قبلا هم گفته شد، شأن نزول آیه مخصص آیه نیست و در هر زمان و مکان و برای هر قوم و گروهی مصداق می تواند داشته باشد. در این آیه پس از تهدیدهایی که قوم یهود می شوند، بشارتی به آنان داده می شود و آن این است که چنانچه به آنچه رسولشان می گوید ایمان بیاورند و تقوا پیشه کنند، گناهانشان پوشیده می شود و دربهشت پرنعمت برای همیشه جای می گیرند. حیفم می آید که معنی یک کلمه را در اینجا بیان نکنم. بهشت با نام های مختلفی بیان شده است. آنچه در اینجا بیان شده است « جنت » است. جنت از ماده جن به معنی چیزی است که پوشیده است. به جن هم از آنجایی که دیده نمی شود و برای همه قابل رویت نیست جن می گویند. به دیوانه هم چون عقلش پوشیده شده است مجنون می گویند. به باغی که درختانش باعث شده اند که زمین آن معلوم نباشد و سایه خود را به طور کامل بر زمین افکنده اند جنت می گویند. بگذریم. امروز برایم ما هم همینطور است. یعنی همۀ ناشایستگی ما به این برمی گردد که ایمان نداریم و تقوا پیشه نمی کنیم. این دو حرف دنیا و آخرتمان را مسلما آباد می کند. ایمان یعنی اعتقاد قلبی به آنچه در ابتدای سوره بقره آمده است و آنچه در ذیل آیۀ177 همان سوره بیان شد، و تقوا یعنی این دو حرف: عمل به واجبات و ترک محرمات. برخی بزرگان یک کلمه را هم اضافه     می کنند و آن هم وقوف در شبهات است.یعنی اگر نتوانستیم حلال و حرام بودن مطلبی را درک کنیم، واردش نشویم. این دو کلمه یعنی ایمان (بحث اعتقادی) و تقوا (بحث عملی) باعث سعادت ما در دنیا و آخرت می شود. در آخرت که در همین آیه بیان شده است و در دنیا در آیه 96 سوره مبارکه اعراف بیان گردیده است. پس بدانیم که «از ماست که برماست». اگر به دین با تمام جوانبش عمل کردیم و ضرر کردیم آن وقت می توانیم مدعی شویم. اما دریغ از عمل.