روز هفتم ماه مبارک

باسمه تعالی

رمضان، بهار قرآن

روز هفتم ماه مبارک رمضان- جزء هفتم قرآن کریم

سوره مبارکه مائده آیات شریفه 112تا115

    در آیات مورد نظر یک بحث اساسی و مبتلا به بسیاری از افراد این زمانه مطرح شده است که به اختصار به آن می پردازیم. حواریون حضرت عیسی علی نبینا آله و علیه السلام از حضرت عیسی تقاضای مائدۀ آسمانی می کنند. آن هم فقط برای پیدا شدن اطمینان قلبی. حضرت عیسی هم درخواست حواریون را به خداوند متعال انتقال می دهد و این نکته را هم در مناجاتش متذکر می شود که این روز برای اول و آخر آن ها عید قرار داده شود. خداوند هم این امر را پذیرفت و فرمود: انی منزلها علیکم. اما نکته از اینجا به بعد است. ما در زندگی بسیار برایمان اتفاق افتاده که از خداوند متعال چیزهایی خارج از قاعدۀ علت و معلولی حاکم بر جهان خواسته ایم. پول خیلی زیاد و بی زحمت، خانۀ آن چنانی بدون پرداخت پول، زن یا شوهر خوبی که در خواب به ما الهام شود و زحمت تحقیق و خواستگاری و غیره نصیبمان نشود، دیدار یار عزیزتر از جانمان مهدی فاطمه روحی فداه و . . .  . آیا این موارد شدنی است و خداوند متعال خارج از قوانین حاکم بر عالم می تواند این کارها را در حق ما انجام دهد؟ مسلما جواب این سؤال مثبت است. خدایی که از خاک آدم می آفریند، از مادر بدون پدر فرزند به دنیا می آورد، یک نفر را در شکم ماهی زندانی می کند و بعد به سلامت بیرون می آورد، بچه ای را به فرمان خودش در آب رها می کنند و او در دامان دشمن به پیامبر زمانش تبدیل می کند، دیگری را از ته چاه بیرون می آورد و به عزیزی مصر می رساند، جنگ هشت سالۀ ما را که به حق با تمام عقبۀ دشمنان اسلام بود و عراق فقط جلودار معرکه بود را به سامان می رساند و . . . با عقل موافق نیست که بگوییم نمی تواند این کارها را انجام دهد. اما یک بعدی هم دنبالش است. آن هم اینکه در صورتی که این موارد به انجام برسد، حجت بر متقاضی تمام می شود. آنگاه چنانچه کسی خطایی کند و حق را بپوشاند خداوندن می فرماید: فانی اعذبه عذابا لا اعذبه احدا من العالمین. خود خدا این افراد را چنان عذابی می کند که احدی در عالم را اینگونه عذاب نکرده است. پس بدانیم که بعضی دعاهایمان که ظاهرا به هدف اجابت نمی رسد برایمان نعمت است. چون اگر حجت بر ما تمام شود خداوند متعال با کسی شوخی و یا پسرخالگی ندارد. انشاءالله عمل همه مان خالص برای رضای خود خدا باشد.