روز یازدهم ماه مبارک

باسمه تعالی

رمضان، بهار قرآن

روزیازدهم ماه مبارک رمضان- جزء یازدهم قرآن کریم

سوره مبارکه توبه آیۀ شریفه 122

    و ما کان المؤمنون لینفروا کافه فلو لا نفر من کل فرقه منهم طائفه لیتفقهوا فی الدین و لینذروا قومهم اذا رجعوا الیهم لعلهم یحذرون. این آیه در ادامۀ آیات مربوط به جنگ و جهاد بیان شده است و نکات بسیار قابل ملاحظه ای از آن به دست می آید. ابتدا می فرماید لازم نیست همۀ مؤمنین در جنگ شرکت کنند. از این امر بر می آید که جهاد واجب کفایی است. بعد می فرماید وقتی عده ای به جنگ با دشمن رفتند، عده ای به دنبال تفقه یعنی ژرف اندیشی در دین بروند. پس معلوم می شود تحصیل علم نیز واجب کفایی است. سپس می فرماید وقتی آن عده ای که به جنگ رفته بودند از جنگ برگشتند در مورد ندانسته هایشان به آن عده که تفقه کرده اند رجوع نمایند. پس ابتدا معلوم شد که جهاد با دشمن هم عرض جهاد با جهل است و هر دو واجب کفایی اند. مسلماً این علم شامل هر نوع علمی می شود و حدود و صغور خاصی ندارد. هر علمی که به آن نیاز باشد. اما مهمتر از همه این ها این که از این آیه و بسیاری از آیات دیگر قرآن جواز تقلید استنباط می شود. این امری بدیهی است که هر کسی در یک کار و فن و حرفه و علمی آگاهی کامل دارد و همه چیز را همگان دارند. پس بحث تقلید یک امر کاملا عقلی است. اما از نظر مطرح شدن در قرآن نیز این یکی از آیاتی است که مستقیماً مجوز تقلید را صادر می فرماید. متاسفانه در زمانه ما که همه چیز رنگ و بوی سیاسی و بازی های بچه گانه را گرفته این امر نیز دستخوش همین حالت شده. کسی که خودش وقتی بیمار می شود برای درمان توسط پزشکان بهتر به آن سر دنیا می رود و اگر آنها بگویند نباید دو ماه هیچ غذایی بخوری! همین کار را می کند وقتی به بحث تقلید در امور دینی می رسد آن را زیر سؤال می برد و بدون توجه به عقل و نقل هرچه دلش بخواهد می گوید. انشاءالله خداوند متعال ما را اهل جهاد اکبر و جهاد اصغر و جهاد با جهل و اهل تقوا و یقین قرار دهد و داخل این بازی ها نگرداند.